Bron: Factua Newsletter, AVGI,
nr 120, februari 2002
Volgens het "Centre for Medicines Research
International" trekt de farmaceutische industrie
wereldwijd een steeds groter budget uit voor research
naar nieuwe geneesmiddelen. De output van het aantal
nieuwe moleculen blijft echter quasi constant. Om
de Onderzoeks- en Ontwikkelingsfase te kunnen bekostigen,
moeten de farmaceutische researchbedrijven financiële
risico's durven te nemen. Ondertussen is de hoop
van miljoenen patiënten, die wachten op dat
ene geneesmiddel dat hun leven kan veranderen, op
hen gericht.
De patiënt wacht
Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie bestaat
er nog steeds geen geneesmiddel of behandeling
voor drievierde van de 30.000 ziekten die wereldwijd
bekend zijn. De researchgerichte farmaceutische
industrie staat dus nog voor een belangrijke opdracht.
Op dit moment verrichten in Europa ongeveer 85.000
wetenschappers onderzoek naar nieuwe geneesmiddelen
en therapieën tegen kanker, hartziekten,
aids, de ziektes van Alzheimer en Parkinson, artritis,
osteoporose en vele andere ziektes. (1) Research
naar nieuwe geneesmiddelen vraagt van de farmaceutische
bedrijven veel kennis van zaken, inzet, geduld
en de bereidheid om grote financiële risico's
te nemen. Maar de miljoenen patiënten die
hoopvol wachten op dat ene geneesmiddel dat misschien
hun leven kan redden, zijn die risico's meer dan
waard.
Spectaculaire stijging van uitgaven voor Onderzoek
en Ontwikkeling in België
In een periode van 10 jaar zijn de uitgaven voor
Onderzoek en Ontwikkeling in de farmaceutische
bedrijven die in België aan fundamenteel
onderzoek doen, gestegen van 188,25 mio EUR
(7.594 mio BEF) in 1990 tot maar liefst 762,18
mio EUR (30.746 mio BEF) in 2000. (2)
De ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel
kost handenvol geld
De ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel kost
gemiddeld 560 mio EUR (22,5 mia BEF). (3) Een
nieuwe studie van de universiteit van Tufts komt
zelfs op een nog hoger getal uit, namelijk 690
mio EUR (27,8 mia BEF). Redenen voor deze
hoge kosten zijn o.a.: de lage slaagkans van de
onderzochte moleculen, de hoge kostprijs van de
klinische proeven en de lange periode die het
onderzoek en de administratieve procedures in
beslag nemen (in totaal 12 à 13 jaar).
(1) Bron: Jaarverslag EFPIA
(2) Bron: AVGI
(3) Bronnen: Office of Health Economics and Lehman
Brothers, UK, 1999 - EFPIA
|